Het laatste nieuws 

Sven spreekt tijdschriften in: ‘Het gaat van Privé tot de Boerderij’

Bij Dedicon spreken vrijwilligers boeken, kranten en tijdschriften in voor mensen die blind of slechtziend zijn. Freelance acteur Sven Stevens (29) is zo’n voorlezer: “Voor ons is het heel normaal dat we informatie tot ons kunnen nemen door te lezen. Maar als je blind of slechtziend bent, is dat niet zo vanzelfsprekend. Informatie verkrijgen is heel belangrijk om mee te draaien in de maatschappij. Iedereen moet een eerlijke kans krijgen om de krant te lezen of van een boek te genieten.” Iedereen kan vrijwilliger worden!
Sven spreekt gemiddeld één keer in de week in: “Zo blijf ik wel in vorm dus ik probeer zo veel mogelijk te gaan.” Het voorlezen komt ook van pas voor zijn baan als acteur bij kindervoorstellingen: “Als vrijwilliger leer ik veel dingen die relevant zijn voor mijn vakgebied. Inspreken en mijn stem gebruiken moet ik als acteur ook. ”

Een slechtziende oma

Sven leerde Dedicon kennen via zijn oma: “Ze is slechtziend. Ik vind dit werk zo belangrijk, omdat mijn oma veel boeken en kranten kreeg van Dedicon. Vroeger las ze veel literaire boeken maar ze werd op latere leeftijd slechtziend. Het is voor haar heel belangrijk om te blijven ‘lezen’. Als we samen op pad gaan, neemt ze haar audiospeler overal mee naartoe.”
In zijn omgeving reageren mensen positief. Sven: “Mijn familie en vrienden vinden het heel leuk dat ik dit doe. Een achternichtje is slechtziend en maakt veel gebruik van schoolboeken die zijn ingesproken door een computer. Die zijn heel vervelend om naar te luisteren. Een mens heeft veel betere intonatie. Zodra ze hoorde dat mijn stem wordt opgenomen, zei ze: ‘Misschien hoor ik je dan een keer!’”

Voorleestrainingen bij Dedicon

Om in te spreken, gaat Sven naar Grave: “Ik sta meestal tweeënhalf uur in de studio.” Hij leerde bij Dedicon hoe hij goed voorleest. Voor Sven begon, kreeg hij drie trainingen. Een begeleider luisterde en gaf vervolgens feedback. Ook nu evalueert hij nog regelmatig met iemand die slechtziend of blind is.

Horizon verbreden

Sven is speciaal ingewerkt voor tijdschriften en kranten: “Echt van alles spreek ik in: regionale en landelijke kranten, van de Privé tot aan vakblad Boerderij. Het is altijd een verrassing wat ik ga lezen.”

“Ik lees dingen die ik normaal gesproken nooit zou lezen”

“Ik vind het leuk dat ik niet weet wat ik voorgeschoteld krijg. Door Dedicon lees ik tijdschriften die ik anders nooit zou kiezen. Onlangs had ik het blad Boerderij dat over het boerenleven gaat. Zelf ben ik vegetariër dus ik vond altijd van alles van het boerenleven. In dat blad werd een andere kant belicht. Daardoor ben ik toch wat milder geworden in mijn standpunten.”

Een eerlijke wereld

De voordelen van zijn werk als vrijwilliger maakt Sven van dichtbij mee: “De voorgelezen informatie is zó welkom en dat geeft een goed gevoel.” Dedicon wil met het beschikbaar maken van teksten voor blinden en slechtzienden, een zo eerlijk mogelijke wereld creëren. Informatie moet toegankelijk zijn voor iedereen.

Dedicon

Bij Dedicon zetten ruim 130 medewerkers en 300 vrijwilligers zich dagelijks in voor toegankelijke informatie voor mensen met een visuele beperking of een andere leesbeperking zoals dyslexie. In Grave en Rijswijk maken ze braille, audio, digitale bestanden, reliëf-producten en geven voorlichting en advies. Daardoor kan iedereen lezen wat hij wil in de vorm die bij hem past. Met deze andere leesvormen helpen ze scholen, bibliotheken, musea, OV, uitgevers en gemeenten om hun informatie op een toegankelijke manier aan te bieden.
De vrijwilligers zijn onderdeel van het project ‘onzichtbare helden’. Wil jij ook voorlezer worden? Dat kan! Kijk hier voor meer informatie.
Bron en foto’s: Indebuurt.nl Den Bosch

Amber is slechtziend, toch is lezen haar passie: ‘Door luisterboeken blijf ik bij’

Voor Amber Meulenbeld slechtziend werd, waren boeken lezen haar grote hobby. Maar haar beperking betekende niet het einde van de passie, want veel boeken worden ingesproken. Nu ondersteunt Amber de helden die boeken, kranten en tijdschriften inspreken als leesbegeleider bij Dedicon in Rijswijk.
“Ik maak veel gebruik van de boeken die zijn ingesproken bij Dedicon”, vertelt Amber. Ze wilde iets terug doen voor de mensen die de boeken inspreken en daarom besloot ze zich aan te melden als vrijwilliger. “Ondanks dat ik niet kan lezen, kan ik me hier wel nuttig maken. Ik weet wat er fijn is aan de gesproken boeken en dus begeleid ik voorlezers bij het inspreken.”
 Amber met voorlezers Boris, Marieke en Thomas (foto: Dedicon)

‘Het is gezellig’

Amber is elke zaterdag te vinden op de locatie in Rijswijk. “Ik luister mee bij het voorlezen en geef feedback. Ik leer de vrijwilligers bijvoorbeeld hoe ze een verhaal tot leven kunnen brengen door emotie in hun stem te leggen.” Tussen het voorlezen door is het hartstikke gezellig: “De meeste vrijwilligers lezen elke week een paar uurtjes voor. Iedereen doet zijn eigen ding in de studio en daarbuiten praten we bij.”

Kies zelf welk boek je leuk vindt

De boeken die worden ingesproken bij Dedicon in Rijswijk komen uit de Koninklijke Bibliotheek. “De boeken zijn fictie en non-fictie, maar we spreken hier ook studieboeken voor de basisschool, middelbare school en universiteit in. Iedere vrijwilliger kiest zelf welk boek hij het meest interessant vindt. Hoewel het natuurlijk wel het leukst is als bijvoorbeeld een kinderboek wordt voorgelezen door een jong persoon.”

Je krijgt een cursus

De voorlezers zijn geen professionele stemacteurs: “Iedereen kan voorlezer worden. Het is belangrijk dat je een verhaal kunt overbrengen, je stem kunnen we hier verbeteren. Als je binnenkomt bij Dedicon, krijg je eerst een basiscursus. En tijdens het voorlezen ben ik – of één van de andere leesbegeleiders – er om je te helpen.

Er is nog werk aan de winkel

Amber is superblij met het werk dat de voorlezers doen. “Op deze manier kan ik bezig blijven met mijn hobby: boeken!” Er zijn nog steeds heel veel boeken, tijdschriften en kranten die niet in gesproken vorm verschijnen. Er is dus nog werk aan de winkel! Lijkt het je wat om mensen die slechtziend of blind zijn blij te maken met een goed boek? Meld je dan aan als onzichtbare held! Dat kan via onzichtbarehelden.com.

Bron en foto Amber: Indebuurt.nl

Gemeenten aan de slag met maatschappelijke diensttijd (MDT) voor jongeren met een ‘tussenjaar’

20 september 2019
Vandaag hebben 11 gemeenten bericht gekregen dat zij mogen starten met hun MDT-project. De gemeenten gaan in deze projecten experimenteren met een MDT-vorm die is geïnspireerd op de aanpak van de Belgische Samenlevingsdienst.

20-28 uur per week

De kern van deze aanpak is dat verschillende groepen jongeren elkaar ontmoeten, dat zij zowel individueel als in groepsverband begeleid worden en dat zij gestimuleerd worden om te werken aan hun competenties. Het verschil met de lopende proeftuinen is dat deze vorm van MDT intensiever is. De deelnemende jongeren gaan zich 20 tot 28 uur per week inzetten voor hun MDT. Het gaat hierbij bijvoorbeeld om jongeren die kiezen voor een tussenjaar of jongeren die uitvallen op school.

Helpen en erkenning krijgen

Jongeren noemen als belangrijkste motivatie om mee te doen aan MDT dat ze anderen willen helpen en daarvoor erkenning willen krijgen. Ze willen vaardigheden ontwikkelen en zinvol werk doen, hun leven weer op de rit krijgen, grip krijgen op baan of studiekeuze of de kans op succes daarin vergroten. De gemeenten gaan samen met buurgemeenten, het bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties aan de slag om de jongeren een waardevolle MDT te bieden.

Over de projecten

Een overzicht van deze 11 nieuwe projecten is hier te vinden. Meer informatie over deze projecten wordt begin oktober op onze website gepubliceerd.

Over MDT

MDT is de ontdekkingsreis voor jongeren naar de beste versie van henzelf. Een kans voor jongeren om hun talenten te ontdekken, van betekenis te zijn, nieuwe mensen te ontmoeten en keuzes te maken voor de toekomst. Hun persoonlijke ontwikkeling en vrijwillige inzet voor anderen maakt onze samenleving sterker. MDT biedt ook de mogelijkheid om mensen met verschillende achtergronden en leeftijden dichter bij elkaar te brengen.

Bron:

Boris (21) spreekt boeken in voor slechtzienden: ‘Informatie moet toegankelijk zijn voor iedereen’

Boris toont lachend de folder van Onzichtbare Helden

Boris van Bochoven, stemacteur van Dedicon (beeld: Indebuurt Den Haag)

Bij Dedicon in Rijswijk spreken vrijwilligers boeken, kranten en tijdschriften in voor mensen die blind of slechtziend zijn. Leerling-acteur Boris van Bochoven (21) is zo’n voorlezer. ”Iedereen moet een eerlijke kans krijgen om de krant te lezen of van een boek te genieten.”
We spreken af bij Dedicon in Rijswijk, in de ontvangstruimte zit Boris ons met een grote glimlach op te wachten. Boris spreekt Engelse en Nederlandse boeken in. ”Ik vind het fijn dat ik anderen kan helpen en dat ik er tegelijkertijd ook zelf veel aan heb. Ik leer bij Dedicon mijn uitspraak te perfectioneren en ik ga elke keer weer met een grotere woordenschat naar huis.”

Leuk en leerzaam tegelijkertijd

”Ik kijk er elke week weer naar uit om naar Dedicon toe te gaan. Ik ben hier elke zaterdag en lees dan in twee uurtjes tijd, ongeveer vijf bladzijdes voor. Wat ik ga voorlezen kies ik zelf. Ik krijg van te voren de keuze uit een aantal boeken of tijdschriften en kies dan wat mij het meest interessant lijkt of waar ik het meeste van kan leren. Nu ben ik bezig met een Engels toetsenboek bijvoorbeeld.”
Boris in de opnamecabine achter een beeldscherm en geluidsboxen aan de zijkant

Boris van Bochoven, stemacteur van Dedicon (beeld: Indebuurt Den Haag)

300 vrijwillige voorlezers

De high-tech opnamestudio’s van Dedicon in Grave en Rijswijk worden bemand door ruim 300 vrijwillige voorlezers. Zonder hen zouden er nooit zo veel en zulke gevarieerde luisterboeken beschikbaar zijn.
Is het alleen maar hard werken? Nee hoor: ”Als ik aan het voorlezen ben, ga ik er soms helemaal in op. Dan beweeg ik alsof ik op het podium sta, terwijl ik de woorden uitspreek. Amber, die met mij meeluistert, en ik liggen dan helemaal in een deuk.”

Maak de wereld een stukje mooier

De voordelen van zijn werk als vrijwilliger maakt Boris van dichtbij mee: ”De voorgelezen informatie is zó welkom en dat geeft een goed gevoel. Ik word vrolijk van het idee dat ik zoveel mensen blij kan maken, met iets wat voor mij zo’n kleine opgave is.”
Jaarlijks verschijnen er duizenden nieuwe titels van boeken, tijdschriften en kranten. Maar die verschijnen lang niet altijd in gesproken vorm. Mensen met een leeshandicap staan daarmee al snel op achterstand. Niet eerlijk, zo vinden ze bij Dedicon. En dus is er werk aan de winkel.

Vrijwilligers

Wil jij je net als Boris inzetten voor een eerlijke wereld? Of misschien vind je het gewoon heerlijk om met je stem bezig te zijn. Heb je soms een passie voor boeken en wil je anderen daar ook van laten genieten? Of wil je zinvol vrijwilligerswerk doen dat anders dan anders is? Welke reden je ook hebt: bij Dedicon horen ze je graag! Doe de stemtest en wie weet behoor jij binnenkort wel tot het team van Dedicon!

Diensttijd keert terug: ‘Docenten zeggen dat ’t goed voor m’n cv is’

Allemaal het leger in op je achttiende? Sinds 1996 roept Defensie geen nieuwe dienstplichtigen meer op. Maar na wat experimenteren met een verplichte maatschappelijke stage kunnen jongeren vanaf februari 2020 officieel starten met de maatschappelijke diensttijd (MDT).
Geen verplichting dus. Jongeren hoeven niet deel te nemen aan een MDT-project, maar het kán wel.
Inmiddels zijn er 75 projecten waar jongeren zich voor kunnen inschrijven: bij bijvoorbeeld gemeenten, verpleegtehuizen, bij de YMCA of Humanitas, de Reddingsbrigade, projecten op het platteland: als jongeren er maar hun talenten kunnen ontdekken, van betekenis voor anderen kunnen zijn, nieuwe mensen ontmoeten en hun keuzes voor de toekomst kunnen bepalen.
“De maatschappelijke diensttijd is een ontdekkingsreis”
Paul Blokhuis
Dat is het doel van deze “ontdekkingsreis”, aldus Paul Blokhuis, staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Certificaten en diploma’s voor de toekomst

Zo’n maatschappelijke diensttijd levert een jongere naast levens- en werkervaring nogal wat op: aan het eind van de diensttijd krijgen zij een certificaat waarmee solliciteren op een overheidsbaan een stuk soepeler gaat. Een MDT bij de reddingsbrigade geeft jongeren daarnaast nog een EHBO-diploma én een internationaal erkend lifeguarddiploma op.
Lois van Poelje (16) uit havo 5 deed haar maatschappelijke diensttijd vorig jaar bij de gemeente Arnhem.
“Leuk om te zien dat mensen die bij een gemeente werken ook maar mensen zijn die grapjes maken.”
Lois (16)
“Samen met een klasgenoot hielpen we de gemeente bij het organiseren van herinneringsmaaltijden om de Slag om Arnhem te herdenken”, vertelt Van Poelje. “Het was leuk om te zien dat mensen die gewoon echt bij een gemeente werken ook maar mensen zijn die grapjes maken. We moesten bellen, van alles in Excel zetten, en we kregen best wat verantwoordelijkheid. Niemand behandelde ons alsof we maar gewoon stagiairs zijn, maar alsof we er echt bij horen. En volgens alle docenten staat dit goed op m’n cv.”

Geen financiële beloning

De maatschappelijke diensttijd gaat zich richten op jongeren tussen 14 en 27 jaar, en het is de bedoeling dat zij binnen zes maanden minimaal tachtig uur besteden aan het project.
Een financiële beloning voor deze jongeren zit er niet in, zegt woordvoerder Ruben van Dorssen. “Dat is niet interessant voor deze doelgroep. Aan een certificaat hebben zij meer voor hun toekomstige loopbanen.”
De maatschappelijke diensttijd, zegt Van Dorssen, klinkt nogal zacht. “Maar die diensttijd kun je ook uitvoeren bij de reddingsbrigade, waar je leert hoe je mensen uit de Noordzee plukt, of bij het Ministerie van Defensie. Het is geen baantje, een stage of een vrijwilligersklusje, maar een erkend traject waarbij je begeleid wordt, en dat een certificaat oplevert.”

Kinderboerderijen en jongerenwerk

Op middelbare school GSG Guido zijn ze volop bezig met de maatschappelijke diensttijd, vertelt Erik-Jan Hakvoort. Hij is docent en projectleider MDT aan Guido. Jongeren zijn nog niet berekenend bezig met hun cv’s en carrières op die leeftijd, zegt hij, maar deze diensttijd is natuurlijk wel een geweldige toevoeging op het cv.
“Het is geen baantje, een stage of een vrijwilligersklusje, maar een erkend traject waarbij je begeleid wordt, en dat een certificaat oplevert.”
Ruben van Dorssen
“Wij zijn er blij mee dat dit nu officieel is vastgelegd”, legt Hakvoort uit. “Middelbare scholen moeten jongeren voorbereiden op de arbeidsmarkt en invulling geven aan zaken als burgerschapsvorming en loopbaanoriëntatie. Maar hoe doe je dat? Dat blijft ook voor ons als docenten vaag.”
Dus zijn de leerlingen op CSG Guido alvast begonnen met de diensttijd, onder schooltijd. Eersteklassers van twaalf jaar hebben de vrijwilligers in kinderboerderijen geholpen, vertelt Hakvoort, en de ouderejaars hebben het wat serieuzer aangepakt.
“Eén havoleerling heeft haar maatschappelijke diensttijd gedaan bij een buurtcentrum en weet nu wat ze in de toekomst wil: jongerenwerker worden. Hoe was ze daar anders achter gekomen?”
Door: NU.nl/Elise Vermeeren (17 september 2019)

Heb je interesse in de maatschappelijke diensttijd?

Tekstgrootte tool
Contrast